چه می فرمایید در مورد دو نفر که وارد مسجد شدند، یکی نماز بیشتری به جا اورد و دیگری

دعای بیشتری نمود  ، کدام یک از این دو افضلند ؟

امام فرمود : هر دو خوبند .

سوال کننده مجددا عرض کرد : کدام یک افضل است ؟

امام فرمود : ان کس که بیشتر دعا می کند افضل است ، مگر سخن خدا را نشنیدی که می

فرماید : بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را ، همانا کسی که دوری می ورزد از عبادت و اطاعت

من به زودی آنها را وارد جهنم خواهم نمود .

سپس امام افزودند : دعا عبادت بزرگ است شاید بتوان گفت یکی از جهات برتری دعا بر نماز

این است که نماز اگر چه ارزشمند است و دارای ثواب فراوان اما به هر حال امری است واجب

 و بنده باید جهت رهایی از عذاب اخروی نماز را به جای آورد زیرا ترک واجب خود گناه است و

بنده را مستحق عذاب می کند ، اما دعا کردن یک امر مستحبی است و اینکه بنده ای مجبور

به دعا نشده و واجب او نشده است وقت بگذارد و برای دیگران دعا کند بسیار ارزشمند است

حال آنکه اگر بنده ای دعا نکند یا بسیار کم دعا کند مورد بازخواست قرار نمی گیرد اما اگر نماز

را به جای نیاورد و ترک کند مورد سوال قرار خواهد گرفت ، و جهت دیگر آنکه نماز اگر چه

واجب است و دارای افعال و حرکاتی خاص است اما باز هم دعا و مناجات است یعنی نماز بنده

 دعا کردن بنده است به دعاهایی که در نماز است می توان استناد کرد که خود نماز نوعی دعا

نمودن به درگاه خداوند است ، پس اگر نماز را هم دعا بدانیم ، در این صورت نماز دعای واجب

است که بنده باید به جا آورد ، اما دعای خارج از نمازش می شود مستحب و مشخص است

که ارزش مستحبات از واجبات بیشتر است .

در برخی روایات آمده است دعا کردن حتی از تلاوت قرآن هم افضل است ، چنانچه مرحوم

علامه طباطبایی در تفسیرالمیزان از رسول خدا و از امام باقر و امام صادق نقل میکند :

دعا بهتر از خواندن قرآن است به جهت اینکه خداوند متعال به رسولش می فرماید : بگو به

مردم اگر دعای شما نباشد پروردگار من به شما اعتنا نمیکند .

در این بیان آنچه سبب میشود خداوند به بنده ناچیز خود توجه و اعتنا کند دعای بنده است نه

قرائت قرآن او و نه نماز و اعمال دیگر او . و بسیاری دیگر از روایات که همه آنها اشاره به

اهمیت دعا نمودن و اظهار نیاز به درگاه بی نیاز می نمایند که مجالی برای ذکر آن روایات در

این مختصر نیست .