اولین موضوع درباره دعا برای تعجیل فرج امام عصر(علیه السلام ) توجه به ضرورت آن است . این 

  ضرورت را از چند جهت می توانیم اثبات کنیم . اول به توصیه خود حضرت مبنی بر بسیار دعا کردن

بر امر فرج و امتثال امر ائمه اطهار(علیهم السلام ) .

  چنانچه در توقیع شریف ایشان آمده است :

                                   برای تعجیل فرج زیاد دعا کنید زیرا آن فرج شماست .

  به هر حال مهم این است که امام در این توقیع شریف امر به زیاد دعا کردن فرموده اند و این نشانگر

کمال عنایت ایشان به لزوم اهتمام اهل ایمان به دعا برای تعجیل فرج امامشان است .

  جهت دوم : دفع بلای غیبت به وسیله دعا می باشد . غبیت امام زمان (علیه السلام ) از بلاها

   و گرفتاری هایی است که خداوند به وسیله آن مردم زمان غیبت را می آزماید . اگر بخواهیم

   از این امتحان موفق و سر بلند خارج شویم قدم اول این است که درد و رنج این مصیبت را

  درک کنیم . کسی که به معصیتی گرفتار شود اگر درد آن را احساس نکند به فکر چاره نمی

  افتد و به دنبال یافتن راه نجات از آن نمی گردد . اما هر قدر عمق مصیبت رابیشتر حس کند

  تلاش بیشتری برای خلاصی از ان انجام می دهد و به هر وسیله ای که امید بخش رهایی از

  آن بلاست متوسل می شود . یکی از کار ساز ترین وسایل برای رفع گرفتاری ها 

  دعاست .           

  پس قدم دوم پس از درک غیبت امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) روی آوردن به

  دعا برای رفع آن است .

  یکی از مهم ترین شرایط برای اجابت دعا این است که انسان به تاثیر عمیق دعا در رفع بلا

  یقین داشته باشد و آن را به تعبیر امام صادق از سر نیزه تیز کاری تر بداند.

  آیا ما در غیبت مولایمان با چنین اعتقادی برای تعجیل فرج دعا می کنیم ؟ آیا باور کرده ایم که

  دعاهای ما در جلو انداختن ظهور امام عصر (علیه السلام) از هر سلاح برنده ای کار ساز تر

  است . اگر واقعا چنین باوری و جود داشته باشد نوع اهتمام و کم و کیف دعاهایمان با آن چه

  اکنون شاهد هستیم تفاوت جدی خواهد کرد .

  واما جهت سوم که ضرورت دعا برای فرج امام عصر را ایجاد می کند اموری است که اگر

  یکی از آنها در کسی یافت شد به حکم عقل و شرع یا فطرت بر ما است که برای او دعا

  کنیم . در صورتی که تمام این امور در وجود مقدس امام زمان (علیه السلام) جمع است پس

  بر خادمین ایشان ضروری است که برای تعجیل در امر فرج و سلامتی آن حضرت دعا نمایند .

  مرحوم صاحب مکیال المکارم در جلد اول دربخش چهارم جهات و خصوصیات امام زمان که

  موجب دعا برای آن جناب می باشد را چنین بر می شمارد :

  ۱- ایمان به خداوند . شایسته است که انسان برای مومنین دعا کند چون هم کیش و هم

   عقیده او هستند و این مطلب به حکم غقل و شرع ثابت است . پس دعا کردن برای آن 

  بزرگوار که سالار مومنین است بر ما لازم می باشد .

  ۲- امر به معروف

  ۳- اجابت دعای ما به برکت آن حضرت

  ۴- احسان ایشان نسبت به ما

  ۵- یاری خواستن آن حضرت

  ۶- داوری ایشان از سمدیدگان شیعه

   ۷-امنیت راه ها و شهر ها با ظهور آن حضرت

  ۸- احیا و زنده کردن دین خدا توسط ایشان

  ۹- انتقام آن حضرت از دشمنان خدا

  ۱۰ - اقامه و برپا کردن حدود الهی

  ۱۱- اضطرار و نا چاری آن حضرت

  در پایان نکته لطیفی را که مولف کتاب ارزشمند مکیال المکارم در این باب تذکر

داده اند چنین  است :

  دعای ما در حق امام عصر از باب هدیه ای است که یک شخص حقیر فقیر به یک پادشاه

  بزرگ گرانقدر تقدیم می کند و بدون شک این کار نشانگر نیاز این فقیر به عطا و پاداش آن

  سلطان بزرگ است و این عادتی است که بزرگان نسبت به ارباب خود و هر فرد دانی نسبت

  به عالی دارد.