
|
اللهم عجل لوليک الفرج
آخرين مطالب
یکشنبه بیست و پنجم دی 1390 :: 17:4 :: نويسنده : کربلایی محمدرضا کاشانیان
مختصری از زندگی امام حسن مجتبی ( علیه السلام )
![]() امام حسن مجتبی ( علیه السلام ) نخستین میوه پیوند فرخنده حضرت علی ( علیه السلام ) با دختر پیامبر در نیمه ماه مبارک رمضان و به قول مشهور در سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشود .مراسم نامگذاری و سایر آداب اسلامی مربوط به نوزاد توسط پیامبر انجام گرفت ونام حسن که گویا تا آن موقع در میان اقوام عرب مشهور نبود ؛ از طرف رسول خدا برای اوبرگزیده شد . ابن بابویه به سندهای معتبر از حضرت امام سجاد ( علیه السلام ) روایت کرده است هنگامی که امام حسن ( علیه السلام ) متولد شد ؛ حضرت فاطمه ( سلام الله علیها ) بهامیر المومنین علی ( علیه السلام ) فرمود : برای او نامی انتخاب کن . حضرت علی ( علیه السلام ) فرمود من هرگز در نامگذاری او بر پیامبر سبقت نمی گیرم . پس او را در جامه ای پیچیدند و به خدمت حضرت رسول ( صلی الله علیه و آله وسلم ) آوردند . پیامبر پرسید که او را نامی گذاشته ای آن حضرت فرمود : که بر شما سبقت نخواهم گرفت . حضرت رسول اکرم ( صلی الله علیه و آله وسلم ) فرمود که من نیز سبقت بر پروردگار خود نمی گیرم آن گاه حق تعالی به جبرییل امر کرد که نزد پیامبر برو و بگو که علی نسبت به تو به منزله هارون است به موسی . پس فرزند او را به نام پسر هارون نامگذاری کن . جبرییل بر آن حضرت نازل شد و آن حضرت را مبارک گفت و عرض کرد : خداوند فرموده است که این مولود را به اسم پسر هارون نامگذاری کن .حضرت فرمود اسم او چه بود ؟ جبرییل گفت که اسم او شبر بود . آن حضرت فرمود : اما لغت من عربی است . جبرییل گفت او را حسن نام گذار . و به این ترتیب پیامبر او را حسن نامید . کنیه امام حسن مجتبی ( علیه السلام ) ابو محمد است و القاب آن بزرگوار سید ؛ سبط ؛ امین ؛ حجت ؛ نقی ؛ زکی ؛ مجتبی و زاهد ذکر شده است . امام مجتبی ( علیه السلام ) از دوران پر عظمت پیامبر جد بزرگوار خود چند سالی را بیش درک نکرد و هفت ساله بود که پیامبر بدرود حیات گفت و به فاصله کوتاهی مادر گرامی او فاطمه زهرا ( سلام الله علیها ) نیز دیده از جهان فرو بست و یگانه عامل تسلی امام حسن و برادرش امام حسین ( علیهم السلام ) ؛ آغوش گرم و پر مهر پدرش علی ( علیه السلام ) بود . او از دوران جوانی از لحاظ علم و دانش ؛ چهره درخشان و ممتازی به شمار می رفت و به مشکلات مردم پاسخ می گفت . امام حسن ( علیه السلام ) دارای امتیازات اخلاقی و فضایل والایی بود . در سخاوت او همین کافی است که در طول عمر مبارک خود ؛ دو بار تمام اموال و دارایی خویش را در راه خدا انفاق نمود و سه بار دارایی خود را به دو نیم تقسیم کرد و نیمی از آن از را در راه خدا بذل کرد و نیمی را برای خود نگاه داشت . امام حسن مجتبی ( علیه السلام ) شجاعت و شهامت را از پدر به ارث برده بود . او در جنگ جمل از طرف حضرت علی ( علیه السلام ) مامور شد به کوفه برود و مردم را جهت شرکت در این جهاد مقدس دعوت کند و آن حضرت توانست علیرغم کار شکنی های استاندار کوفه که با علی ( علیه السلام ) رابطه خوبی نداشت ؛ نه هزار نفر از مردم کوفه را به میدان جنگ اعزام کند . او نه تنها در جنگ جمل در صف مقدم جبهه بود ؛ بلکه در نبرد صفین با سخنان پرشور و مهیج خود مردم عراق را برای سرکوبی سپاه شام دعوت کرد . وقتی او بر قلب سپاه دشمن حمله کرد ؛ امیر مومنین ( علیه السلام ) از یاران خود خواست تا او و برادرش حسین بن علی را از ادامه جنگ باز دارند که نسل پیامبر با کشته شدن این دو شخصیت قطع نشود . پس از شهادت حضرت علی ( علیه السلام ) امام حسن مجتبی ( علیه السلام ) به منبر رفت و درباره فضایل پدر بزرگوار خود خطابه ای ایراد کرد . در این موقع مردم کوفه گروه گروه برخاستند و با او به عنوان جانشین پیامبر و رهبر امت بیعت کردند و بدین ترتیب زمامداری جامعه اسلامی بر حضرتش به صورت واجب عینی در آمد . وقتی خبر شهادت حضرت علی ( علیه السلام ) به شام رسید ؛ معاویه با سپاهی گران و ارتشی منظم به سوی کوفه حرکت کرد تا زمام امور مسلمانان را به دست بگیرد و امام حسن ( علیه السلام ) را وادار به تسلیم نماید . اوضاع و شرایط نا مساعد داخلی عراق ؛ دست به دست هم داد و وضعیتی به وجود آورد که صلح با معاویه به عنوان یک مساله ضروری بر امام تحمیل گردد به گونه ای که حضرت جز پذیرفتن صلح چاره ای ندید و هر کس به جای او بود و در شرایط او قرار می گرفت ؛ چاره ای جز قبول صلح نداشت . عاقبت امام حسن ( علیه السلام ) توسط همسرش جعده و به تحریک و تطمیع معاویه ؛ به وسیله زهر مسموم گردید و شهید شد اللهم عجل لوليک الفرج ![]()
تبلیغات
منوي اصلي حدیث تاریخ موضوعات
سايت هاي مفيد
|
||