| تبليغات | X |
|
اللهم عجل لوليک الفرج
یا حسین
همیاری
آخرين مطالب
امکانات سايت 
  پنجشنبه دوم تیر 1390 :: 19:0 :: نويسنده : کربلایی محمدرضا کاشانیان
شمه ای از فضائل و سجایای امام موسی کاظم ( علیه السلام )
از جمله فضائل آن حضرت این بود که در دل شب های تار ؛ صدقاتی از جنس و نقد به دوش می کشید و مانند پدر بزرگوارش به در خانه مستمندان می رفت و چنان کمک می کرد که آنان نمی دانستند این کمک ها از سوی کیست . اکثرا تا سیصد دینار به آنها می بخشید و توزیع می کرد . آن حضرت به قرائت قرآن ملازمت بسیار داشت و با صوت خوش قرآن را تلاوت می کرد . روایت شده است که امام کاظم ( علیه السلام ) آن قدر از خوف خدا می گریست که محاسنش از اشک خیس می شد و هنگامی که آیات قران را می خواند محزون می شد و می گریست وشنونده ها ان چنان تحت تاثیر تلاوت قرآن ان حضرت قرار می گرفتند که بی اختیار گریه می کردند . حضرت امام موسی کاظم ( علیه السلام ) بیش از هر کس صله رحم می کرد و به خانه آشنایان می رفت و به آنان انعام می داد . از فضائل اخلاقی آن حضرت این بود که به هر کس می رسید تقدم بر سلام داشت و با غلامان رفتاری پسندیده می کرد و حتی با آنان مشورت می نمود . حضرت می فرمود : فهم و شعور؛ ربطی به سیاه و سفید بودن ندارد ؛ چه بسا که سیاهان و غلامان بهتر مطلب را درک نمایند . درباره سجده های طولانی حضرت مطالب بسیاری نوشته اند . هشام بن احمر می گوید همراه امام کاظم ( علیه السلام ) بودم و آن حضرت سوار بر مرکب بود و با هم در خارج شهر مدینه حرکت می کردیم ناگاه دیدم آن حضرت از پشت مرکب پیاده شد و به سجده افتاد و سجده طولانی انجام داد سپس سر بلند کرد . از آن حضرت پرسیدم قربانت گردم چرا سجده طولانی کردید ؟ امام فرمود : هنگام حرکت به یاد نعمتی افتادم که خداوند به من عطا فرموده است و خواستم خدا را به خاطر آن نعمت سجده و ستایش کنم . جمعه یازدهم تیر 1389 :: 20:41 :: نويسنده : کربلایی محمدرضا کاشانیان
مختصری از زندگینامه امام موسی کاظم (علیه السلام )
امام موسی کاظم (علیه السلام ) هفتمین اختر آسمان ولایت ، در هفتم صفر سال ۱۲۸ هجری دیده به جهان گشود . زمام حکومت و خلافت در دوران کودکی آن حضرت در دست امویان بود و افرادی چون یزید بن ولید بن عبد الملک معروف به ناقص ، ابراهیم بن ولید بن عبدالملک و مروان بن محمد معروف به مروان حمار بر جامعه اسلامی حکمرانی می کردند . در سال ۱۴۸ هجری که امام صادق ( علیه السلام ) در گذشت ، امام هفتم از جانب خداوند مسئولیت رهبری را بر عهده گرفت و در آن روزگار قدرت از دست بنی امیه به بنی عباس منتقل گردید . امام موسی کاظم ( علیه السلام ) در دوران امامت خود با خلفایی چون منصور دوانقی ، مهدی فرزند منصور و هادی فرزند مهدی و هارون الرشید فرزند دیگر مهدی معاصر بود . امام بیست سال از عهد پدر بزرگوار خود را درک کرد و پس از رحلت پدر ارجمندش سی و پنج سال زندگی کرد . القاب مشهور آن حضرت کاظم ، عبد صالح ، عالم و باب الحوائج و کنیه مشهور ایشان ابو الحسن است . عمر آن بزرگوار را ۵۵ سال نوشتند ، امام در مدت امامت خودغالبا یا در زندان و یا د ر تبعید بوده است . آن حضرت در میان مردم نفوذ کامل داشت و همیشه در حال مبارزه با دشمن بود . مادر حضرت امام موسی کاظم ( علیه السلام ) حمیده کنیزی از اهالی مغرب یا اندلس بوده است که به حمیده المصفاء معروف بود . آن حضرت قدی متوسط و رنگی سبزه و محاسنی انبوه داشت . نقش نگینش حسبی الله و به روایتی الملک لله وحده بود . نکته ای که قابل ذکر است این است که در زمان حیات امام صادق ( علیه السلام ) کسانی از اصحاب آن حضرت معتقد بودند که پس از ایشان اسماعیل امام خواهد شد اما اسماعیل در زمان حیات پدر از دنیا رفت ولی کسانی که مرگ او را باور نکردند او را همچنان امام می دانستند . پس ا ز وفات حضرت صادق ( علیه السلام ) عده ای چون از حیات اسماعیل مایوس شدند پسر او یعنی محمد بن اسماعیل را امام دانستند و اسماعیلیه امروز بر این عقیده هستند و پس از او پسر وی را امام می دانند . بزرگترین فرزند حضرت صادق ( علیه السلام ) عبد الله نام داشت که برخی او را عبد الله افطح می دانند چون بزرگتر از برادرانش بود ادعای امامت کرد و عده ای نیز از او پیروی کردند اما چون ضعف دعوی و دانش او را دیدند از او روی برتافتند و تنها عده کمی از او پیروی کردن د که به افطحیه موسوم هستند . ولی جلالت قدر ، علو شان ، مکارم اخلاق و دانش وسیع حضرت امام کاظم (علیه السلام ) به قدری روشن و بارز بود که اکثریت شیعه پس از وفات امام صادق ( علیه السلام ) به امامت او گرویدند و علاوه بر این بسیاری شیوخ و خواص اصحاب حضرت صادق ( علیه السلام ) مانند مفضل بن عمر جعفی ، معاذ بن کثیر ، صفوان جمال و یعقوب سراج ، نص صریح امامت حضرت موسی کاظم ( علیه السلام ) را از امام صادق ( علیه السلام ) روایت کردند و بدین ترتیب امامت ایشان در نظراکثریت شیعه مسجل گردید . امام کاظم ( علیه السلام ) پس از بررسی اوضاع جامعه تشخیص داد که بهترین راه دنبال کردن برنامه انقلاب علمی پدرش می باش د و به همین جهت در ادامه راه دانشگاه بزرگ جعفری شاگردان بزرگ و رجال علم و فضیلت را تربیت کرد . حکومت عباسی در مقابل امام کاظم ( علیه السلام ) از مفتیان و قضات درباری ترویج می نمود که طرفدار روش حکومت وقت بودند و امام کاظم ( علیه السلام ) را از فعالیتهای علمی باز می داشتند و شاگردان امام را نیز تحت فشار قرار می دادند تا آنجا که حتی آنها قادر نبودند به طور صریح نام امام هفتم را ببرند بلکه هنگام صحبت از وی به نامهای ابو ابراهیم ، عبد صالح ، امین و صابر نقل می کردند . هارون سر انجام موسی بن جعفر ( علیه السلام ) را دستگیر و زندانی کرد و پس از چندی به شهادت رسانید . دشمن از ترس می خواست ایشان را در سکوت به خاک بسپارد که پروردگار عالم چنین نخواست و آن بزرگوار با تجلیل خاصی به خاک سپرده شد . هارون موقع شهادت امام بسیاری از علما و بزرگان را جمع کردتا شهادت دهند که حضرت به مرگ طبیعی از دنیا می رود ولی حضرت سخنان دروغ آنان را فاش نمود . امام کاظم ( علیه السلام ) در سال ۱۸۳ هجری به دست سندی بن شاهک و به دستور هارون الرشید بر اثر مسمومیت به شهادت رسید . اللهم عجل لوليک الفرج 
یا ابوالفضل
معرفی سایتها و وبلاگهای ارزشی
منوي اصلي حديث موضوعات
سايت هاي مفيد
شبکه های شیعه دفاع از مقدسات   |
||
 |
