
|
اللهم عجل لوليک الفرج
آخرين مطالب
سه شنبه هجدهم بهمن 1390 :: 18:20 :: نويسنده : کربلایی محمدرضا کاشانیان
فضائل و سجایای اخلاقی امام جعفر صادق ( علیه السلام )
درباره کمالات معنوی و سجایای اخلاقی امام صادق ( علیه السلام ) در همه کتب رجال و سیره ؛ سخنها بسیار است . حافظ ابو نعیم اصفهانی می گوید : امام ناطق و پیشتاز مراحل کمال حضرت امام جعفر صادق ( علیه السلام ) روی به عبادت و خضوع آورده و عزلت و خشوع را به ریاست و اجتماعات ترجیح داده بود . او بعد از نماز عشاء و گذشتن پاسی از شب انبانی از نان و گوشت و مقداری پول بر دوش می گرفت و به در خانه فقرای مدینه می رفت و آنها را بین فقرا تقسیم می کرد . آنان هنگامی ولی نعمت خود را شناختند که آن حضرت وفات یافت . مالک بن انس که یکی از ائمه چهار گانه اهل سنت است می گوید : من مکرر به حضور امام صادق ( علیه السلام ) می رسیدم و او را پیوسته در یکی از سه حال می دیدم یا نمازمی گذارد و یا روزه دار بود و یا قرآن می خواند و هرگز چشمی مانند او را ندیده و گوشی نظیر آن را نشنیده و هرگز به قلب انسانی برتر از جعفر بن محمد از نظر دانش و عبادت و پرهیزگاری خطور نکرده است . در عظمت علمی و شخصیت فرهنگی حضرت صادق ( علیه السلام ) این نکته کافی است که او درمدت امامت خود توانست چهار هزار عالم برجسته تربیت کند که هر کدام شخصیتی بزرگ و عالمی کم نظیر بودند . ابو حنیفه می گوید : من او را داناترین فرد تشخیص دادم زیرا او آگاه ترین آنها به عقاید مردم زمان خود بود . درباره صبر امام نقل است که در مصیبتی که برایشان وارد شده بود فرمودند : ما اهل بیت قبل از مصیبت فعالیت خود را انجام می دهیم ولی چون مصیبت آمد راضی و تسلیم تقدیر الهی هستیم . از دیگر سجایای امام حلم او بود چنان که نقل کرده اند روزی غلامش را دنبال کاری فرستاد و چون غلام دیر کرد خود حضرت به دنبال آن کار رفت و در وسط راه دید غلام خفته است ؛ حضرت او را باد زد تا بیدار شود . سپس به او فرمود : خوب است شبها بخوابی و روزها کار کنی . شنبه بیست و ششم شهریور 1390 :: 13:19 :: نويسنده : کربلایی محمدرضا کاشانیان
امام صادق ( علیه السلام ) به قدری با مردم مهربان بود و برای خوشبختی مسلمانان تلاش می کرد که در اثر آن تلاش ها روز به روز بر عظمت آن حضرت افزوده میشد و در نتیجه دشمنان او و در راس آنها منصور دوانیقی نتوانست وجود آن بزرگوار را تحمل کند و سرانجام توسط مزدوران مرموز خود ؛ آن حضرت را با انگور زهر آلود کرد . امام صادق ( علیه السلام ) در سال 148 هجری به دستور منصور مسموم و شهید گردید . یکی از شاگردان امام جعفر صادق ( علیه السلام ) برای عیادت به بالین آن حضرت آمد دید آنچنان ایشان لاغر شده که بیش از رمقی از وی باقی نمانده است . گریه کرد و امام به او فرمود : چرا گریه میکنی ؟ او گفت آیا من که شما را در این حال می نگرم گریه نکنم ؟ امام فرمود : گریه نکن همانا همه نیکی ها به مومن عرضه می شود . اگر اعضای بدن او قطعه قطعه شود برای او خیر است و اگر سراسر بین مشرق و مغرب را مالک گردد باز برای او خیر است . ابو بصیر می گوید : پس از شهادت امام صادق ( علیه السلام ) همراه بعضی از دوستان نزد حمیده برای عرض تسلیت رفتیم . او گریه کرد و ما نیز گریه کردیم . آنگاه گفت : ای ابو بصیر اگر امام را هنگام مرگ می دیدی چیز عجیبی مشاهده می نمودی . چشمهای خود را گشود و فرمود : بستگانم را حاضر کنید . ما همه آنها را حاضر کردیم . به آنها نگاه کرد و فرمود : همانا شفاعت ما نمی رسد به کسی که نماز را سبک بشمارد .
امام صادق ( علیه السلام ) از آنجایی که می دانستند
خفقان حاکم بر جامعه مانع گسترش آثار
آن حضرت و بازگویی حقایق برای آیندگان است وصیت کرد بعد از وی هفت سال در مراسم حج مراسم سوگواری برایش تشکیل دهند و مقداری از اموال او را در این مراسم به نیازمندان بدهند . چنین وصیتی آن هم در موسم حج که مردم از اکناف و اطراف اجتماع می کنند حاکی از این است که امام میخواست حقایق گفته شود تا مردم ظالم و مظلوم را بشناسند و از ماجراهای پشت پرده نا آگاه نباشند و در نتیجه وظیفه اسلامی خود را تشخیص دهند شنبه دهم مهر 1389 :: 23:26 :: نويسنده : کربلایی محمدرضا کاشانیان
زندگینامه امام جعفر صادق علیه السلام
حضرت امام جعفر صادق ( علیه السلام ) ششمین امام شیعیان در سال ۸۳ هجری و بنا بر قول مشهور در هفدهم ربیع الاول متولد گردید . پدرش امام محمد باقر ( علیه السلام ) و مادرش ام فروه ، دختر قاسم بن محمد بن ابی بکر می باشد .کنیه آن حضرت ابو عبدالله و لقبش صادق است . حضرت صادق ( علیه السلام ) تا سن ۱۲ سالگی معاصر جد بزرگوارش امام سجاد ( علیه السلام ) بود و مسلما تربیت اولیه او تحت نظر آن حضرت صورت گرفته است . پس ازرحلت امام چهارم مدت نوزده سال در خدمت پدر ارجمندش امام محمد باقر ( علیه السلام ) زندگی کرد و به این ترتیب ۳۱ سال از دوران عمر خود را در خدمت جد و پدر گرامی خود سپری نمود که هر یک از آنان در زمان خویش حجت خدا بودند و از مبدا فیض الهی کسب نور میکردند . پس از درگذشت پدرش دوران امامت و زعامت او به مدت سیو چهار سال ادامه داشت . در این مدت مکتب جعفری را پایه ریزی کرد و موجب باز سازی و زنده نگهداشتن شریعت محمدی گردید . زندگی پر بار امام مصادف بود با خلافت پنج تن از حکام بنی امیه یعنی هشام بن عبدالملک ، ولید بن یزید ، یزید بن امیه ، ابراهیم بن ولید و مروان که هر یک به نحوی موجبات تالم و ناراحتی و کدورت روح بلند امام معصوم را فراهم می کردند و دو نفر از خلفای عباسی( سفاح و منصور ) نیز در زمان امام مسند خلافت را تصاحب کردند و نشان دادند که در بیداد و ستم بر امویان پیشی گرفتند . چنانکه حضرت امام جعفر صادق ( علیه السلام ) در ده سال آخر عمر شریفش در نا امنی و ناراحتی بیشتری به سر میبرد . امام صادق (علیه السلام ) در مدت ۳۴ ساتل امامت خود شیعه را زنده کرد خدمات ایشان به شیعه به حدی است که شیعه را جعفری میگویند و غالب روایات شیعه از امام صادق ( علیه السلام ) نقل شده است . بزرگان شیعه و سنی اقرار دارند که چهار هزار نفر از امام حدیث نقل کردند . ابان ابن تغلب سی هزار روایت از امام صادق نقل نموده است . حسن بن علی و شاء که از استادان حدیث میباشد می گوید من در مسجد کوفه نهصد استاد حدیث مشاهده کردم که هرکدام از جعفر بن محمد حدیث نقل می کردند . امام حدود ۵۰ سال از زندگی خود را در عهد اموی گذراند و از نزدیک با جنایات بنی امیه آشنا بود . قیامهای متعددی که پس از نهضت عاشورای حسینی به وقوع پیوست ضربات خرد کننده ای را بر حکومت بنی امیه وارد آورد . قیام توابین ، قیام مختار و قیام خونین زید بن علی فرزند امام چهارم حکومت بنی امیه را در سراشیبی سقوط قرار داد . دوران سقوط حکومت بنی امیه و روی کار آمدن حکومت بنی عباس زورمداران و زر مداران را چند صباحی به هم مشغول نمود و فرصت خوبی را فراهم آورد که امام صادق به ترویج و گسترش علوم آل محمد بپردازد و دانشگاه بزرگی را که امام محمد باقر پدر گرامی اش پایه ریزی نموده بود گسترش دهد . امام صادق ( علیه السلام ) در آن برهه از زمان حدود چهر هزار شاگرد در علوم مختلف تربیت نمود . طولی نکشید که بنی عباس پس از تحکیم پایه های حکومت و نفوذ خود همان شیوه ستم و فشار بنی امیه را پیش گرفتند و حتی از آنان هم گوی سبقت را ربودند . در این میان امام که همواره مبارزی خستگی ناپذیر و انقلابی بنیادی در میدان فکر و عمل بود قیام خود را در لباس تدریس و تاسیس مکتب و انسان سازی انجام داد. گفتگوهای علمی و مناظراتآن حضرت با افراد دهری مانند ابن ابی العوجاء و ابو شاکر دیصانی و حتی ابن مقفع معروف است . منصور دوانیقی خلیفه بنی عباس بیش از ۷ مرتبه امام را احضار کرد و هر بار قصدبه شهادت رساندن امام را داشت اما چون اراده خداوند بر حیات امام تعلق داشت کاری از پیش نبرد . بنی عباس چون نتوانستند از راههاری مرموز و مختلف نتیجه بگیرند امام را در مضیقه شدیدی قرار دادند . درس او را تعطیل و ایشان را خانه نشین کردند و به روایتی امام در اتاقی با پرده های آویخته ممنوع از ملاقات با دیگران بود و سر انجام ایشان را مسموم و شهید نمودند . سال شهادت ان حضرت را در ۱۴۸ هجری قمری ذکر کرده اند ودر قبرستان بقیع در کنار مرقد پدر بزرگوار خود به خاک سپرده شد . اللهم عجل لوليک الفرج ![]()
تبلیغات
منوي اصلي حدیث تاریخ موضوعات
سايت هاي مفيد
|
||