رابطه شگفت انگیز زینب ( سلام الله علیها ) و امام حسین ( علیه السلام )

 رابطه دوستانه و پر مهر و صفا میان خواهر و برادر ؛ پدیده ی تازه ای نیست ؛

بلکه یه حقیقت بسیار دیرین است ؛ تا آنجایی که برای نمایش مهر و صفای رایج

میان دو دوست فرهیخته واقعی ؛ به مهر و محبت میان دو خواهر و یا دو برادر

مثال می زنند و می گویند آن دو تن دردوستی متقابل چنان گرم و پر معنویت هستند

که گویی با هم برادر یا خواهرند !

اگر روابط پر مهر و صفایی که میان امام حسین ( علیه السلام ) و خواهر ارجمندش

حضرت زینب ( سلام الله علیها ) جریان داشت فراتر از این دوستی ها و برتر از این

محبتها و پر شور تر ا از این مهرها و مهروزی هاست و با امتیازاتی

وصف ناپذیر همراه است .

این سخن گزافه نیست اگر بگوییم که در سراسر گیتی و در کران تا کران عصرها و

نسل ها ؛ خواهر و برادری نبوده و نخواهد بود . که میانشان مهر و عطوفتی به سان مهر

و عطوفت حسین و زینب ( علیه السلام ) نسبت به یکدیگر باشد ؛ چرا که هر کدام از این

دو انسان بزرگ منش در  میدان محبت خالصانه و صفای دل نسبت به یکدیگر از همه

فرزندان انسان ممتاز شده و رکورد مهر و صفا و ایثار و فداکاری و از خود

گذشتگی را شکسته اند .

راستی چرا این گونه نباشد در حالی که این دو گل زیبای پیامبر در دانشگاه آسمانی و

زمینی آموزش دیده و از یک خاستگاه ادب آموخته و در کنار هم بالیده و شاخه پر بار و بر

یک درخت سایه گسترده اند .

این مهرو ارادت متقابل ؛ تنها از دریای عواطف خانوادگی آنان برنمی خیزد بلکه ازعمق

شناخت متقابل شخصیت و ویژگیها و ارزشهای معنوی و انسانی و آگاهی از شکوه و

عظمت یکدیگر سرچشمه می گیرد .

زینب ( سلام الله علیها ) ؛ برادرش را نیک می شناسد که سالار جوانان و جوانمردان

بهشت و گل خوشبوی بوستان پیامبر است ؛ و نیز می داند که خدا برادرش را در آیات

بسیاری از قرآن به سان آیه مباهله ؛ قربی ؛ تطهیر ؛ سوره  هل اتی ؛ و دیگر آیات و

سوره های قران ستوده است .

افزون بر این زینب ( سلام الله علیها ) سالها با برادرش در یک خانه  تاریخ ساز زیسته و

هماره توحید گرایی و یکتا پرستی ؛ نماز و نیایش ؛ منش انسانی و والایی های اخلاقی و

معنویت و کمال وصف ناپذیر او را شاهد بوده و به خوبی موقعیت شکوهبار برادر

را در بارگاه خدا و پیامبر و مردم آگاه و کمال جو شناخته است .

او می داند که حسین ( علیه السلام ) پیشوای آسمانی است و از جانب خدا به

امامت وهدایت مردم و جانشینی پیامبر برگزیده شده است و روشن است که چنین

انسان والایی به ویژگیهای امامت راستین ؛ نظیر دانش گسترده ؛ آگاهی از همه

علوم و فنون ؛ ویژگی مصونیت از گناه و لغزش  دیگر ویژگیهای امام

معصوم آراسته است .

در برابر آن شناخت و مهر و عطوفت ؛ از این سو هم امام حسین ( علیه السلام )

خواهرفرزانه اش را آن گونه که شایسته است می شناسد و از همه برتری ها و

ویزگی های علمی و معنوی و اخلاقی و انسانی او آگاه است .

با عنایت به این شناخت متقابل این برترین برادر و خواهر گیتی اینک برای

ما ممکن است که برخی از رازهای دلبستگی آتشین میان آن دو را بشناسیم ؛

و به رمز احترام متقابلیکه میان آنان جریان داشت پی می بریم .

بریا نمونه در این مورد آورده اند که : روزی امام حسین ( علیه السلام ) قرآن

شریف رادر برابر خود داشت و آیات جان بخش آن را تلاوت می نمود و در

آن می اندیشید . درستدر اوج تلاوت و اندیشه بود که خواهرش زینب ( سلام الله علیها )

به دیدار او آمد . آن حضرت با آمدن خواهر به پا خواست و در حالی که قرآن

را روی دست داشت ؛ به منظور ادای احترام

به زینب ( سلام الله علیها ) به پیشواز از او رفت .

حضرت علی ( علیه السلام ) :

مردانگی ؛ نامی است که همه بزرگواریها و خوبیها را در بر می گیرد .

غرر الحکم ۲/۱۵۸/۲۱۷۸

حضرت فاطمه زهرا ( سلام الله علیها )

تلاوت کننده سوره حدید ؛ واقعه و الرحمن در آسمانها و زمین اهل بهشت می شوند .

بنده گناه می کند و به سبب آن روزی از آن گرفته می شود .

در زمان خلافت امیرالمومنین ( علیه السلام ) مردی کوهستانی با غلام خود

به حج می رفتند ؛ در بین راه غلام مرتکب تقصیری شده و مولایش او را

کتک زد ؛ غلام بر آشفت و به مولای خود گفت : تو مولای من نیستی بلکه

من مولا و تو غلام من هستی و پیوسته همدیگر رو تهدید می کردند و

به هم می گفتند :

ای دشمن خدا بر سخنت ثابت باش تا تو را نزد امیرالمومنین

علی ( علیه السلام ) ببرم ؛ چون برگشتند هر دو با هم نزد

علی ( علیه السلام ) رفته و مولا ( ضارب ) گفت : این شخص غلام من

است و خلافی کرده او را زدم و بدین سبب از اطاعت من سر بر تافته و

 مرا غلام خود می خواند .

دیگری گفت :

به خدا سوگند دروغ می گوید و او غلام من می باشد و پدرم وی را به منظور

راهنمایی و تعلیم مسائل حج با من فرستاده و او به مال من طمع کرده و مرا غلام

خود می داند تا از این راه اموالم را تصرف کند .

امیرالمومنین علی ( علیه السلام ) فرمود : بروید و امشب با هم صلح

و سازش کنید و بامدادان به نزد من بیایید و حقیقت حال را بیان کنید .

چون صبح شد امیر المومنین ( علیه السلام ) به قنبر فرمود :

دو سوراخ در دیوار مهیا کن . و آن حضرت عادت داشت همه روزه

پس از آن که نماز صبح به جای می آورد به خواندن تعقیب نماز و

دعا مشغول می شد تا خورشید به اندازه نیزه ای در افق بالا می آمد ؛

آن روز هنوز از تعقیب نماز فارغ نشده بود

که آن دو مرد حاضر شدند و مردم دور ایشان ازدحام کرده و می گفتند

امروز قضیه ای برای امیرالمومنین روی داده که نمی تواند آن را حل کند .

آن حضرت پس از فراغ از عبادت برخاسته و جلو آمد و به آن دو فرمود :

چه می گوئید ؟

آنان مجددا شروع کردند به قسم خوردن که من مولا هستم و دیگری غلام .

علی ( علیه السلام ) به آنان فرمود :

برخیزید که می دانم راست نمی گویید و آنگاه به ایشان فرمود :

سرتان را در سوراخ داخل کنید و به قنبر فرمود :

زود باش شمشیر رسول خدا ( صلی الله علیه و آله وسلم ) را برایم بیاور

تا گردن غلام را بزنم .

غلام از شنیدن این سخن بر خود لرزید و بدون اختیار سر را بیرون

کشید و آن دیگر همچنان سرش را نگهداشت .

امیرالمومنین علی ( علیه السلام ) رو به غلام کرده و فرمود :

مگر تو ادعا نمی کردی من غلام نیستم ؛ گفت : آری ولکن این مرد به

من ستم نمود و من مرتکب چنین خطایی شدم .

پس آن حضرت از مولایش تعهد گرفت که دیگر او را آزار ندهد و غلام را

به وی تسلیم نمود .

پیامبر اکرم :

ای فاطمه مژده باد که در پیشگاه خدا مقامی شایسته داری که در

آن مقام برای دوستان و شیعیانت شفاعت میکنی .

بحارالانوار ج 76 ص 359

فاطمه ( سلام الله علیها ) کسی است که وقتی بر رسول خدا وارد می شد ؛

پیامبر تمام قد برای دخترش می ایستاد . روزی که سلمان از رسول خدا

می خواهد از فضابل فاطمه ( سلام الله علیها ) در قیامت برای او بگوید ؛

پیامبر با چهره ای خندان به سلمان نگاه کرد و فرمود : سوگند به خدایی که جانم

در دست اوست فاطمه ( سلام الله علیها ) همان بانویی است که در عرصه

محشر سوار بر شتر عبور می کند که سرش نمادی از خشیت خداست ؛

چشمانش از نور خدا می باشد . تا این که فرمود : جبرییل در سمت راست

آن و میکاییل در سمت چپ آن ؛ علی ( علیه السلام ) در پیشاپیش آن و حسن

و حسین ( علیهم السلام ) در پشت سر آن حرکت می کنند ؛ خداوند حافظ و

نگهبان اوست تا از صحنه محشر عبور کند در این هنگام ناگهان از جانب خدا

ندا می رسد : ای همه خلایق چشم های خود را فرو خوابانید و سرهای خود

را پایین آورید این فاطمه ( سلام الله علیه ) دختر پیامبر شماست . همسر

علی ( علیه السلام ) امام شما؛ او مادر حسن و حسین است ؛ پس

فاطمه ( سلام الله علیها ) از پل سراط عبور می کند در حالی که دو چادر سفید

و شفاف بر سر دارد ؛ وقتی فاطمه ( سلام الله علیها ) وارد بهشت می شود و

به نعمت ها و مواهبی که خداوند برای او آماده کرده و می نگرد و می گوید :

به نام خداوند بخشنده مهربان ؛ حمد و سپاس خداوند را که حزن و اندوه را از

ما دور ساخت ؛ البته خدای ما بخشنده و شکر پذیر است آن خدای که ما را در

مقام عالی از عطای خود قرار داد که در آن هیچ گونه رنج و ناگواری به ما نمی رسد .

پس از آن خداوند به فاطمه ( سلام الله علیها ) وحی می کند : ای فاطمه آن چه

را که می خواهی از من مسئلت کن که به تو عطا می کنم و تو را خشنود می سازم .

فاطمه ( سلام الله علیها ) عرض می کند : خدایا ! تو امید منی بلکه بالاتر از امید

منی از درگاه تو می خواهم دوستان من و دوستان خاندان مرا در اتش دوزخ عذاب نکنی .

خداوند به او وحی می کند " ای فاطمه ؛ به عزت و جلالم سوگند دو هزار سال

قبل از خلقت آسمان ها و زمین به خودم سو گند یاد نمودم که دوستان عترت

تو را به آتش عذاب نکنم .

آری فاطمه ( سلام الله علیها ) است فاطمه ای که حتی از مریم مقدس هم

بالاتر است . روزی رسول خدا ( صلی الله علیه و آله و سلم ) فرمود : دخترم

آیا راضی می شوی که سیده زنان باشی ؟ از پدر سوال کرد : پس مریم چه ؟

فرمود : مریم بزرگ زنان زمان خود بود و تو بزرگ زنان جهان جهان هستی .

برگرفته از کتاب سوال از ما پاسخ از فاطمه زهرا ( سلام الله علیها ) تالیف :

حجۀ السلام و المسلمین اصغری حسامیه

ای بی نشانه ای که خدا را نشانه ای

هر سو نشان توست ولی بی نشانه ای

ای روح پر فتوح کمال و بلوغ و رشد

چون خون عشق در رگ هستی روانه ای

با یاد روی خوب تو می خندد آفتاب

بر خاک خسته رویش گل را بهانه ای

ای ناتمام قصه شیرین زندگی

تفسیر سرخ زندگی جاودانه ای

تصویر شاعرانه در خود گریستن

راز بلند سوختن عارفانه ای

هیهات خاک پای تو و بوسه های ما

تو آفتاب عشق بلند آستانه ای

در باور زمانه نگنجد خیال تو

آری حقیقتی به حقیقت فسانه ای

زهرای پاک ای غم زیبای دلنشین

تو خواندنی ترین غزل عاشقانه ای