| تبليغات | X |
|
اللهم عجل لوليک الفرج
تبلیغات  آخرين مطالب
امکانات سايت   دوشنبه بیست و ششم مهر 1389 :: 9:41 :: نويسنده : کربلایی محمدرضا کاشانیان
مختصری از زندگی امام رضا علیه السلام
نام : علی لقب : رضا ، صابر ، زکی ، ولی ، فاضل ، وفی ، صدیق ، رضی کنیه : ابوالحسن نام پدر : موسی نام مادر : نجمه تکتم تاریخ ولادت : ۱۱ ذی القعده سال ۱۴۸ هجری محل ولادت : مدینه منوره مدت امامت : ۲۰ سال مدت عمر : ۵۵ سال تاریخ شهادت : آخر ماه صفر سال ۲۰۳ هجری علت شهادت : انگور زهر آلود نام قاتل : مامون ملعون محل دفن : خراسان تعداد فرزندان : ۱ پسر و ۱ دختر نامهای امام امام رضا علیه السلام در سال ۱۴۸ هجری قمری در شهر مدینه به دنیا آمد . پدر ایشان امام موسی بن جعفر ( علیه السلام ) و مادرشان بانویی بزرگوار و خردمند به نام تکتم یا نجمه بود . امام رضا ( علیه السلام ) در همان سالی زاده شد که پدر بزرگ ایشان یعنی امام جعفر صادق ( علیه السلام ) به شهادت رسید . نام ایشان علی است ولی بر اساس شیوه ای که در میان اعراب مرسوم است به وی ابوالحسن می گفتند ، این گونه اسمها را کنیه می گفتند . علاوه بر نام و کنیه گاه عنوان دیگری به افراد می دهند که آن را لقب می گویند . امام هشتم دارای لقبهای متعددی است . از جمله معروف ترین این القاب ، رضا ، علام آل محمد ، غریب الغربا ، شمس الشموس و معین الضعفاء است . نامیدن هر فرد به این نامها یعنی اسم ، کنیه و لقب دلیل خاصی دارد . گفته اند که وی را به این جهت رضا لقب داده اند که خدا از او راضی است . دوران کودکی و جوانی امام در مدینه گذشت . اخلاق نیکو ، دانش فراوان ، ایمان وعبادت بسیار از ویژگیهایی بود که امام را مشخص می ساخت .
شخصیت اخلاقی مام از خوش اخلاقی امام بسیار گفته اند . هیچ گاه با سخن خود دیگران را آزار نداد . سخن هیچ کس را قطع نکرد . به نیازمندان بسیار کمک می فرمود . با خدمتگذاران خود بر سر یک سفره می نشست و غذا می خورد . همیشه چهره ای خندان داشت . هرگز با صدای بلند و قهقهه نمی خندید . هنگام نشستن ، هرگز پای خود را در حضور دیگران دراز نمی کرد . در حضور دیگران هرگز به دیوار تکیه نمی زد . به عیادت بیماران می رفت . در تشییع جنازه ها شرکت می جست . از مهمانان خود شخصا پذیرایی می کرد . وقتی بر سر سفرهای می رسید اجازه نمی داد تا به احترام او از جای بر خیزند . به پاکیزگی بدن ، موی سر و پوشاک خود بسیار توجه داشت . بسیار بردبار و صبور و شکیبا بود . اینها گوشه ای از اخلاق امام بود . آیا با داشتن این اخلاق و رفتار نباید خدا از او راضی و خرسند باشد ؟ آیا کسی که خدا از او خشنود است مردم از او خرسند نیستند ؟
امام در نگاه شاعران
از همان دوران امام رضا ( علیه السلام ) شاعران و نویسندگان در وصف بزرگواری آن حضرت بسیار سروده اند و نوشته اند و هر یک به گونه ای آن امام را به نیکی وصف کرده اند . شنیدنی است که شاعری بود به نام ابو نواس که در سرودن بسیار توانایی داشت بهاو گفتند : تو درباره همه چیز شعر گفته ای اما شگفتا که درباره موضوع مهمی مانند شخصیت والای امام رضا سکوت کرده ای ! در حالی که تو ایشان را خوب میشناسی و با اخلاق و بزرگواری حضرت آشنایی کامل داری . ابو نواس در پاسخ گفت : به خدا سوگند تنها بزرگی او مانع از انجام این کار شده است چگونه کسی چون من درباره شخصیت برجسته ای همچون امام رضا ( علیه السلام ) شعر بسراید ؟ آن گاه شعری گفت که چکیده معنی آن چنین است : از من نخواهید که او را بستایم من را توان آن نیست تا انسانی را مدح کنم که جبرئیل خدمتگذار آستان پدر اوست .
شخصیت معنوی امام
امام رضا ( علیه السلام ) از نظر توجه به مسائل معنوی و پرداختن به امور عبادی نیز برجسته بود . روایتها و داستانهای بسیاری از این جنبه زندگی امام در کتابهای تاریخی نقل شده که شنیدن آن برای همه ما جالب است . در این جا به چند نمونه از نکاتی که تاریخ ن.یسان در این زمینه مورد توجه قرار داده اند اشاره می کنیم . شبها کم می خوابید و بیشتر شب را به عبادت می برداخت بسیاری از روزها را روزه می گرفت سجده هایش بسیار طولانی بود قرآن بسیار تلاوت می کرد به نماز اول وقت پایبند بود به جز هنگام نماز هم به مناجات به خدا انس داشت
جمعه شانزدهم مهر 1389 :: 22:51 :: نويسنده : کربلایی محمدرضا کاشانیان
اى دختر عقل و خواهر دين
وى گوهر درج عزّ و تمكين
عصمت شده پاى بند مويت
اى علم و عمل مقيم كويت
اى ميوه شاخسار توحيد
همشيره ماه و دخت خورشيد
وى گوهر تاج آدميّت
فرخنده نگين خاتميّت
شيطان بخاطب « قم » براندند
پس تخت ترا بقم نشاندند
كاين خانه بهشت و جاى حوّاست
ناموس خداى جايش اينجاست
اندر حرم تو عقل ماتست
زين خاك كه چشمه حياتست
جسمى كه در اين زمين نهان است
جانى است كه در تن جهان است
اين ماه منير و مهر تابان
عكسى بود از قم و خراسان
ايران شده نوربخش ارواح
مشكاة صفت به اين دو مصباح
از اين دو حرم دِلا چه پرسى
حق داند و وصف عرش و كرسى
هر كس به درت بيك اميدى است
محتاج تر از همه « وحيد » است
گنجينه دانشمندان ، ج1 ، ص19 ، قصيده از آية الله وحيدى خراسانى
شنبه دهم مهر 1389 :: 23:26 :: نويسنده : کربلایی محمدرضا کاشانیان
زندگینامه امام جعفر صادق علیه السلام
حضرت امام جعفر صادق ( علیه السلام ) ششمین امام شیعیان در سال ۸۳ هجری و بنا بر قول مشهور در هفدهم ربیع الاول متولد گردید . پدرش امام محمد باقر ( علیه السلام ) و مادرش ام فروه ، دختر قاسم بن محمد بن ابی بکر می باشد .کنیه آن حضرت ابو عبدالله و لقبش صادق است . حضرت صادق ( علیه السلام ) تا سن ۱۲ سالگی معاصر جد بزرگوارش امام سجاد ( علیه السلام ) بود و مسلما تربیت اولیه او تحت نظر آن حضرت صورت گرفته است . پس ازرحلت امام چهارم مدت نوزده سال در خدمت پدر ارجمندش امام محمد باقر ( علیه السلام ) زندگی کرد و به این ترتیب ۳۱ سال از دوران عمر خود را در خدمت جد و پدر گرامی خود سپری نمود که هر یک از آنان در زمان خویش حجت خدا بودند و از مبدا فیض الهی کسب نور میکردند . پس از درگذشت پدرش دوران امامت و زعامت او به مدت سیو چهار سال ادامه داشت . در این مدت مکتب جعفری را پایه ریزی کرد و موجب باز سازی و زنده نگهداشتن شریعت محمدی گردید . زندگی پر بار امام مصادف بود با خلافت پنج تن از حکام بنی امیه یعنی هشام بن عبدالملک ، ولید بن یزید ، یزید بن امیه ، ابراهیم بن ولید و مروان که هر یک به نحوی موجبات تالم و ناراحتی و کدورت روح بلند امام معصوم را فراهم می کردند و دو نفر از خلفای عباسی( سفاح و منصور ) نیز در زمان امام مسند خلافت را تصاحب کردند و نشان دادند که در بیداد و ستم بر امویان پیشی گرفتند . چنانکه حضرت امام جعفر صادق ( علیه السلام ) در ده سال آخر عمر شریفش در نا امنی و ناراحتی بیشتری به سر میبرد . امام صادق (علیه السلام ) در مدت ۳۴ ساتل امامت خود شیعه را زنده کرد خدمات ایشان به شیعه به حدی است که شیعه را جعفری میگویند و غالب روایات شیعه از امام صادق ( علیه السلام ) نقل شده است . بزرگان شیعه و سنی اقرار دارند که چهار هزار نفر از امام حدیث نقل کردند . ابان ابن تغلب سی هزار روایت از امام صادق نقل نموده است . حسن بن علی و شاء که از استادان حدیث میباشد می گوید من در مسجد کوفه نهصد استاد حدیث مشاهده کردم که هرکدام از جعفر بن محمد حدیث نقل می کردند . امام حدود ۵۰ سال از زندگی خود را در عهد اموی گذراند و از نزدیک با جنایات بنی امیه آشنا بود . قیامهای متعددی که پس از نهضت عاشورای حسینی به وقوع پیوست ضربات خرد کننده ای را بر حکومت بنی امیه وارد آورد . قیام توابین ، قیام مختار و قیام خونین زید بن علی فرزند امام چهارم حکومت بنی امیه را در سراشیبی سقوط قرار داد . دوران سقوط حکومت بنی امیه و روی کار آمدن حکومت بنی عباس زورمداران و زر مداران را چند صباحی به هم مشغول نمود و فرصت خوبی را فراهم آورد که امام صادق به ترویج و گسترش علوم آل محمد بپردازد و دانشگاه بزرگی را که امام محمد باقر پدر گرامی اش پایه ریزی نموده بود گسترش دهد . امام صادق ( علیه السلام ) در آن برهه از زمان حدود چهر هزار شاگرد در علوم مختلف تربیت نمود . طولی نکشید که بنی عباس پس از تحکیم پایه های حکومت و نفوذ خود همان شیوه ستم و فشار بنی امیه را پیش گرفتند و حتی از آنان هم گوی سبقت را ربودند . در این میان امام که همواره مبارزی خستگی ناپذیر و انقلابی بنیادی در میدان فکر و عمل بود قیام خود را در لباس تدریس و تاسیس مکتب و انسان سازی انجام داد. گفتگوهای علمی و مناظراتآن حضرت با افراد دهری مانند ابن ابی العوجاء و ابو شاکر دیصانی و حتی ابن مقفع معروف است . منصور دوانیقی خلیفه بنی عباس بیش از ۷ مرتبه امام را احضار کرد و هر بار قصدبه شهادت رساندن امام را داشت اما چون اراده خداوند بر حیات امام تعلق داشت کاری از پیش نبرد . بنی عباس چون نتوانستند از راههاری مرموز و مختلف نتیجه بگیرند امام را در مضیقه شدیدی قرار دادند . درس او را تعطیل و ایشان را خانه نشین کردند و به روایتی امام در اتاقی با پرده های آویخته ممنوع از ملاقات با دیگران بود و سر انجام ایشان را مسموم و شهید نمودند . سال شهادت ان حضرت را در ۱۴۸ هجری قمری ذکر کرده اند ودر قبرستان بقیع در کنار مرقد پدر بزرگوار خود به خاک سپرده شد . پنجشنبه یکم مهر 1389 :: 0:0 :: نويسنده : کربلایی محمدرضا کاشانیان
مناجات خداوندا : بر آنچه روری ام کرده ای مرا قانع گردان و عیوبم را بپوشان و پیوسته عافیتم ده تا زمانی که مرا باقی گذاشته ای و هنگامی که جانم را گرفتی مرا مشمول مغفرت و رحمت خود گردان . خداوندا : مرا در طلب چیزی که برایم مقدر نکرده ای درمانده نکن و آنچه را برایم مقدر کرده ای سهل و آسان قرار بده . خداوندا : از طرف من پدر و مادرم و تمام کسانی که احسانی بر من کرده اند به بهترین وجه جزا وپاداش ده . خدایا : برای کاری که مرا به خاطر ان آفریده ای فارغ ساز و مرا به چیزی که خودت عهده دار آن شده ای ( روزی ) مشغول نساز و مرا گرفتار عذاب خود مساز در حالی که من از تو آمرزش می طلبم و مرا محروم نساز در حالی که از تو درخواست می کنم . مرا در نزد خودم ذلیل گردان و شان و مرتبه خویش را در خاطر من عظیم گردان واطاعت خود و عمل کردن به آنچه تو را خشنود می سازد و دوری از کارهایی که تو را به خشم می آورد به من الهام کن . بارالها : دین من را که حقیقتا نگهبان امر من است برذایم اصلاح کن . برگرفته از صحیفه فاطمیه( مناجاتهای حضرت زهرا سلام الله علیها)
اللهم عجل لوليک الفرج 
تبلیغات
منوي اصلي حدیث تصاویر بین الحرمین 
تاریخ موضوعات
سايت هاي مفيد
|
||
 |
