زدی آتش به ما ، نه بر قرآن

ای که آتش کشیده قرآن را

کرده ای رو سفید شیطان را

ای کشیش به کیش خود ننگین

به کتاب خدا کنی توهین ؟

ای زنا زاده بر کتاب خدا

کرده ای حمله ؟ غافلی از ما

نه مسلمان که هر مسیحی نیز

می کند از چنان تویی پرهیز

تو نه شیطان ، که بدتر از آنی

مثل جغدی که شوم می خوانی

پست هستی چنان که اسرائیل

تو همانی که کشته ای هابیل

ننگ دینی و دشمن بشری

آبروی مسیحیان ببری ؟

تو مسیحی نه ، ننگ آیینی

دشمن عقل و آفت دینی

دستهایت پلید و پشم آلود

چشم هایت دریده قیر اندود

حک شده مصحف نبی بر جان

زدی آتش به ما ، نه بر قرآن

ای حرامی هلاک خواهی شد

زین شرر زیر خاک خواهی شد

گرچه آتش کشیده ای آن را

نتوانی تو کشت قرآن را

چون که جا کرده در دل و در جان

جان عالم فدایت ای قرآن

استخاره و فال هر چه زدیم

دشمنان تو ابترند و عقیم

هست هر کس که نوکر شیطان

می شود خشمگین زتو قرآن

چشم عالم زجور بارانی است

ناله کن موسم پریشانی است

جلوه و جاذبه دهر همه تو خالیست

جلوه آن است که زهرا به علی همسر بود

هر که حیدر گفت حجش کامل است

ورنه اعمالش سراسر باطل است

آیت کبرای هستی حیدر است

قهرمان عشق و مستی حیدر است

بی علی از معرفت دوریم دور

بی فروغ روی او کوریم ؛ کور

بی علی بودن گناه و مظلم است

یک علی از کل عالم برتر است

گر کلیم الله مسلح بر عصاست

ذکر یا زهرا عصای حیدر است

نوح را در هر خطر لنگر علی است

ساکنان عرش را رهبر علی است

گر مسیحا مرده را دم می دهد

دم علی بر کل عالم می دهد

یوسفش خوانم اگر انصاف نیست

در بیان واقعیت لاف نیست

یوسف کنعان و وجه مرتضی

در شگفتم این کجا و آن کجا

مرتضی تا که تکلم می کند

فاطمه فورا تبسم می کند

ثواب این مدح برسد به روح خادمه قرآن و اهل بیت عصمت و طهارت

 مرحومه فاطمه کاظمی

 که در شب ولادت کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام

 دار فانی را وداع  گفته و به دیار حق شتافت.

روحش شاد

ضربت خوردن حضرت علی علیه السلام

گروهی از فراریان خوارج در مکه در مذاکره محرمانه خود به

این نتیجه رسیدند که سه نفر باید اعدام شوند :

معاویه ، علی علیه السلام ، و عمرو عاص .

 به دنبال این تصمیم سه نفر از خوارج خود را برای اینکارآماده

ساختند و ابن ملجم برای کشتن حضرت علی علیه السلام

داوطلب گردید . او بی آن که مقصود خود  را به کسی بگوید ،

وارد کوفه شد و در کوفه با هم مسلکان خود محرمانه تماس

 گرفت . سر انجام زنی به نام قطام و دو مرد به نام های

وردان و شبیب همدست او شدند تا سحر گاهان شب

۱۹ رمضان در مسجد کوفه در محراب عبادت

( یا هنگام ورود حضرت به مسجد )  با شمشیر به آن حضرت

حمله کرده اورا بکشند . قطام شمشیرهایی را که زهر آلود

کرده بود به آنان داد آنها جریان را به اشعث بن قیس نیز

گفته بودند و اشعث نیز با آنها به مسجد آمده بود .

حضرت علی علیه السلامطبق معمول سحرگاه به سوی مسجد آمد ،

بالای بام رفت و هنگام سپیده صبح اذان گفت . سپس از بام پائین

آمد و به محراب رفت و مشغول نماز نافله صبح شد ، وقتی

می خواست سر از سجده اول رکعت اول نماز بردارد ،ابن ملجم از

 تاریکی استفاده کرد و خود را به کنار محراب رسانید و آن چنان

بر فرق همایون علی علیه السلام شمشیر زد که فرق آن

بزرگوار تا نزدیک پیشانی اش شکافته شد

حضرت در آن هنگام فرمود : به نام خدا و برای خدا و بر دین

رسول خدا .به خدای کعبه سوگند که رستگار شدم

اهل مسجد چون صدای آن حضرت را شنیدند به جستجوی

ابن ملجم پرداختند و صداها بلند شد مردم به سوی محراب

دویدند و دیدند که آن حضرت در محرابافتاده و فرق مبارکش

شکافته شده و این آیه مبارکه را می خواند : از زمین خلق

 کردم شما را و در زمین بر می گردانم شما را و از زمین

بیرون می آورم شما را بار دیگر .سپس فرمود : امر خدا فرا

رسید و گفتار پیامبر به وقوع پیوست .

مردم دیدند که خون آن حضرت بر روی محاسن شریفش جاری

است و ریش مبارکش به خون خضاب شده است و می فرمایند :

این همان وعده ای است که خدا و رسول به من داده اند

چه خوش است عمری همه روز و هر شب به علی بگویم

 به علی بخوانم

به علی ببالم، به علی بنازم، به علی بخواهم، به علی ستانم

که علی است عشقم، که علی است عمرم، که علی است قلبم

که علی است جانم، گر از او نگویم، گر از او نخواهم،

 به چه کار آیند سخن و زبانم

به خدای حیدر من و دودمانم، من و خاندانم، من و دوستانم

که علیست مظهر، به خدای کعبه که علی است یاور به

 رسول اکرم چه شوند خصمم ، چه شوند یارم، که برند دستم،

چه  برند هستم چه دهند کامم، به علی مطیعم،

 به علی مریدم، به علی محبم